enflasyonemeklilikötvdövizakpchpmhp
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak

Açtım Kalemimin Ucunu, Yumdum Gözümü

15.02.2026
A+
A-

Son zamanlarda yayılan haberler, türlü türlü duyumlar, kötü demek bile hafif kalacak olaylara şahit olduk.
Neredeyiz? Hangi dünyada yaşıyoruz diye sorgular olduk. Sevginin, vicdanın, hoşgörünün, geleneklerimizin son bulduğu, bir dünyaya geçiş yaptıkta haberimiz mi yok?

Doğaya, hayvana, insana saygının ve merhametin olmadığı bir durum içerisinde kalıverdik. Doğa katliamları, kaybolan çocuklar ve hayvanların yok edilme çabası insanlığa ve vicdana uyar durumlar değil, hiçbir zaman da olmamıştır. Birileri sapkın zevkler yaşasın diye masum insanları özgürlüğünden ve hayatından ediyorlar. Tabi ki ne uğruna? Para uğruna! Dünyayı elimize verseler kabul edilmeyecek durumlara şahit oluyor ve bunları sadece izliyoruz.


Arkadaşlar; insan, yaşamak ve korumak için yaratılmıştır. Kendi canımızı ve sağlığımızı, aile bireylerimizi, vatanımızı, bayrağımızı ve bölünmez bütünlüğümüzü korumakla mükellefiz. Aslî görevlerimiz ve yegâne amaçlarımızdandır. Türkiye Cumhuriyeti’nin her bir karışı, doğası, bayrağı, öksüzü ve yetimi, kadını, erkeği paradan ve tüm kıymetli madenlerden daha değerlidir. Ailemize, akrabalarımıza, komşularımıza, bayrağımıza, örf ve âdetlerimize, dinî değerlerimize sahip çıkarsak oluşabilecek her türlü olumsuz durumlara fırsat vermemiş oluruz.

Hayatımızdaki çoğu sahiplenme ve elde tutma vicdan ile bütündür. Bölünemez ve bölünmesi kabul dahi edilemez. Başlamamız gereken ilk yer kendimiz, kendi içimiz ve vicdan sesimizin dışa vurumu ile mümkündür. Tüm vatandaşlarımızı; doğamızı, vatanımızı ve insanımızı bir annenin evladını sevdiği gibi bir babanın şefkatli yüreğiyle kol kanat gerdiği gibi sevgiye ve vicdana davet ediyorum. İçerisinde bulunduğumuz bu kirli dünyadan yepyeni başlangıçlarla tertemiz bir dünyaya atfen bu haftaki köşe yazımı anne sevgisiyle harmanlı, tertemiz bir hayata adım niteliğinde bir şiirle noktalamak istiyorum…


Sevgiyle kalın.
Saygılarımla.

Gidelim Anne

Gidelim buralardan anne
Kimsenin tanımadığı yabancı bir yere gidelim
Gözlerimizin parlayacağı yere gidelim
Herkesten uzak, birbirimize en yakın yere gidelim.

Gidelim buralardan anne
Oyalı yazmanı yanına al da gidelim
Çiçek toplayacağımız diyâra gidelim
En sevdiğin şarkıyı söyleyerek gidelim.

Gidelim buralardan anne
Anmasınlar adımızı
Bulmasınlar izimizi
Güleceğimiz yere gidelim.

Gidelim buralardan anne
Dosta yakın düşmana uzak olsun
Havası temiz, suyu berrak olsun
Sen kokacak bir yere gidelim.

Mehmet Zeki BAHADIR

Yazarın Diğer Yazıları