Medine’nin Sancaktarı Fahreddin Paşa’dan, Mekke Ortak Savunma Mutabakatına

1918’in o en karanlık günlerinde, etrafı kuşatılmış, lojistiği kesilmiş ve açlıkla sınanan Medine-i Münevvere’de bir İngiliz subayının teslim şartlarını tebliğ ettiği Fahrreddin Paşa’yi unuttuk mu ? Elbette Hayır.!

Ravza-i Mutahhara’nın minberine çıkıp Kutsal Emanetleri İstanbul’a naklettirdikten sonra kılıcını Peygamber Efendimiz Hz Ahmed (s.a.v.) kabrine bırakarak şu tarihi andı içmişti: “Biz ki Osmanlıyız; Medine-i Münevvere’yi teslim etmeyiz!”

İngilizlerin ve işbirlikçilerinin tüm baskılarına rağmen, çekirgelerle beslenerek kutsal topraklara gövdesini siper eden o “Çöl Kaplanı”nın tarihi duruşu, aslında sadece Medine’nin savunulması değil, ümmetin izzetinin ve kutsal emanet bilincinin son kalesiydi.

O zamandan bu zamana koca bir asır o kale mahzundu fakat o ruh hiç ölmedi. Washington’daki siyasi hesapların ve Tel Aviv’in kan kokan adımlarının gölgesinde küresel denklem yeniden kurulurken İslam coğrafyası uzun yıllardır süren o sindirilmişlik dönemine nihayet noktayı koymaya başladı.

Onlarca yıl süren parçalanmışlığın ardından Kutsal Toprakları müdafaa için atılan o tarihi imza, kağıt üzerinde bir savunma paktından çok daha fazlası: Bu girişimler fantezi olsun diye yapılan keyfi bir diplomatik temas değil; Medine’yi son mermisine ve son nefesine kadar savunan Fahreddin Paşa’nın torunları olarak kutsal topraklara, ecdadın mirasına ve coğrafyanın namusuna yeniden sahip çıkışın somut ilanıdır.

Tarih boyunca dışarıdan sunulan güvenlik şemsiyelerine mahkûm edilmeye çalışılan bu topraklar, SubhânAllâh ilk kez kendi potansiyelini tek bir masada buluşturdu. Masaya konulan irade, sıradan bir müttefiklik arzusu değil, asırlık tecrübenin sahaya yansımasıdır.

Masanın bir ucunda; Medine Müdafaası’ndan Çanakkale’ye uzanan o sarsılmaz askeri gelenek, İHA/SİHA teknolojileriyle harmanlanan yerli harp gücü ve sahadaki pratik tecrübesiyle Türkiye var.

Diğer ucunda, caydırıcılığı sadece asker sayısıyla değil, nükleer güç kapasitesiyle temsil eden Pakistan. O kalkan olmaksızın küresel güçlere karşı hiçbir bölgesel dengenin kurulamayacağı gerçeği bu paktla perçinlendi.

Ve sürece hem ekonomik derinlik hem de diplomatik meşruiyet katan Suudi Arabistan. Anlaşmanın kalbi şöyle ki; Üye ülkelerden birine yönelen her türlü tehdit, kutsal beldelerin tamamına yapılmış sayılacak.

Daha henüz bir asır önce Çanakkale’de, Kût’ül-Amâre’de ve Medine surlarında verilen o ortak mücadele ruhu; inşâAllâh جاللهجل ecdadından aldığı ilham, iman ve vatan muhabbeti ile kavi bir doğuma, dirilişe hazırlanıyor.

Yıllar evvel masa başında çizilen suni sınırlarla birbirine yabancılaştırılan, ecdadın çekildiği topraklarda vesayet rejimlerine mahkûm edilen halklar için artık zihinsel prangalar kırılıyor.

Meclisten geçen anlaşma kesinlikle bir macera arayışı değil; “Kendi coğrafyamızın kaderini kimseye bırakmama” kararlılığıdır. Ne Batılı başkentlerin icazetine bakan eski yönetim anlayışı kaldı ne de toprağındaki yangına seyirci kalan. Ecdadın emaneti olan bu coğrafya, artık yabancı aktörlerin oyun alanı olmaktan çıkarılıyor.

Mısır’dan Suriye’ye kadar genişleme potansiyeli taşıyan bu kuşak, ümmetin parçalanmışlığını yırtıp atmak ve uyandırmaktır. Uzun yıllardır çeşitli çevrelerde dile getirilen ümmet bilinci, bugün yalnızca bir temenni olmaktan çıkıyor.

Türkiye’nin askerî kapasitesi, Pakistan’ın caydırıcılığı ve Suudi Arabistan’ın ekonomik gücü, bölgesel iş birliğine yeni bir boyut kazandırıyor.” Sokaktaki insanın küresel boykotlarla gösterdiği o samimi tepki, bugün devlet aklının attığı stratejik adımlarla kenetlendi.

Kutsal şehirlere ve tarihi mirasa sahip çıkmak; artık sadece dualarla değil, teknolojik bağımsızlık ve ortak caydırıcılıkla tahkim ediliyor ve kesintisiz edilecek Allâh’ın جاللهجل izniyle Merhum Fahreddin Paşa’nın Medine’de bıraktığı o son sancaktan bihaber olanlara verilen en net cevap Mekke savunma mutabakatıdır.

Bu coğrafya, çeyrek asırlık kaosun ve asırlık fetret devrinin ardından küresel satranç tahtasında yeniden geçmişi şan ve şerefle dolu ecdadından aldığı ilhamla yola çıkmıştır.

Allah’ın جاللهجل ve ümmeti olmakla şeref duydugumuz Hz Ahmed (sav)’in haremini onurla müdafaa da ihya da onurdur Elhamdulillâh.

Vesselâm.!