Bize gereken önce nefsimize karşı cihat!

Tarihler 31 Temmuz 1987’yi gösterdiğinde Ayetullah Humeyni, İranlı hacılara çağrıda bulunarak Amerika Birleşik Devletleri’ni protesto etmelerini istedi. Suudi Arabistan polisi ile hacıların çatışması sonucunda 402 kişi hayatını kaybetti. Hayatını kaybedenlerin 317’si İran ve çeşitli ülkelerden hacılardan oluşurken kalan 85 kişi Suudi polisiydi.

İran’da gerçekleşen İslam Devrimi sonrasında hac mevsiminde İranlı hacılar her yıl ABD ve İsrail’e karşı protesto gösterileri düzenliyordu. Gösterilerde o güne kadar herhangi bir olay yaşanmamıştı ve barışçıl bir hava esmekteydi. Bu sebeple diğer ülkelerden gelen hacılar da gösterilere ilgi göstermekteydi.

Suudi yönetimi de 1987 yılına kadar müdahalede bulunmamıştı. Gösterilere katılanların sayısının gitgide artması muhataplarının dikkatini çekmiş olacak ki 1987 senesinde Suudi yönetimi bu müdahaleyi gerçekleştirmişti.

Olayın içyüzüne değinmeyeceğim ama şunu belirtmeliyim ki kutsal topraklarda kan dökülmesi hele ki bunun hac mevsiminde yapılması asla kabul edilebilir değil. Müslümanların kanının, ABD ve İsrail’in protesto edilmesini önlemek için yine bir Müslüman tarafından dökülmesi de ayrı bir utanç kaynağıdır.

1979 senesindeki Kâbe baskını ve sonrasında yaşanan süreç, el Kaide’nin kurulması, Bin Ladin ve Sünni cihat ideolojisi, 1987 Mekke olayları… Düşman hep İslam’ın düşmanları, hedefler hep İslam’ın kutsal mekanları; kanı dökülen taraf hep Müslümanlar, kanı döken taraf da yine Müslümanlar…

Hedeflerine ulaşamayan ve asla ulaşamayacak olan bu hareketlerin ortak yanlarından birisi de İslam’a verdikleri büyük zarardır. İslamiyet barış üzerine ilimle inşa edilmiştir, savaşların üstüne kan ile değil. Büyük zaferler fetanet, feraset ve cesaret ile kazanılmıştır. Mezheplere, gruplara, fırkalara, tarikatlara, cemaatlere ayrılmak bize yalnızca zarar vermektedir.

İnsanların imanlarını, fikirlerini ve bakış açılarını sorgulayıp kafir damgası vurmak yalnızca cahillerin yapacağı bir iştir. İslam memleketlerinin fakirlik, açlık ve savaş içinde bulunmasının tek sebebi budur.

Düşmanı düşmanlık yaptığı için suçlayamayız. Rakiplerimizin görevi bize üstünlük sağlamaktır. Gücümüzü kaybetmemize tek sorumluyu onları göstermek yalnızca acizlik ve kibir göstergesidir. İslam dünyasının bu halde olmasının sebebi yine İslam dünyasının içinde bulunduğu gaflettir.

Bizi geri bırakan şey ilmi ve bilimi terk etmemiz, bilenleri değil bildiğini iddia edenleri dinlememizdir. Okulları kötüleyerek, üniversitelere gidenleri yoldan çıkmış ilan ederek, yabancı dil öğrenmeyi gereksiz görerek elde edilecek tek şey ayaklara ve zihinlere vurulacak prangalardır.

Kazanç elde etmek yalnızca çalışmak ile mümkündür. Yaşanan her olayın ardında birilerini aramak, kendi suçlarımızı başka bir milletin yahut dinin üstüne yıkmak millete ve ümmete yapacağımız en büyük kötülük olacaktır. Din faşizmi üstüne kurulu bu propaganda insanları nefret ve kin beslemeye yöneltmekten başka bir şey yapmayacaktır.

Bu yol ile elde edilecek bir başarı olacaksa eğer sebep olacağı şey soykırım olacaktır. Nefret ile büyüyen nesiller ikinci Holokost’u gerçekleştirecek ve bundan gururla söz edeceklerdir. Her taşın altında bir Yahudi ya da başka birini arayanlar, bulduklarında ne yapacaklar? Onları öldürecekler mi yoksa işkence mi edecekler? Müslüman’ın görevi okumaktır, araştırmaktır, çalışmaktır. Nefret ve kin ile büyütülen nesiller İslam’ın izzetini taşımaya asla aday olmayacaktır.

İslam dünyasının yapması gereken ilk şey kendi içerisinde barışmaktır. Her türlü ayrıştırıcı ifade zihinlerden silinmelidir. Milliyetçi, mezhepçi, tarikatçı… Ne olursa olsun her türlü farklılaştırıcı fikir yok edilmelidir. Bizleri niteleyen tek şey Müslüman kimliğimiz olmalıdır.

Küreselleşen dünyada zaten herkes aynı dili konuşmakta, aynı şeyleri yemekte ve aynı şeyleri giymekte. Bizi farklı kılacak olan ahlakımız, çalışkanlığımız ve adaletimiz yani kısaca Müslümanlığımız olmalıdır. Kendi sanatımızı, bilimimizi ve fikirlerimizi üretmeliyiz. İthal ettiğimiz fikirler ile bölünüp birbirimize düşman kesilmemeliyiz.

İslam medeniyeti insanlığın medeniyetidir. Vahiy yoluyla kurulmuş olan bu medeniyet fıtratımıza en uygun yaşam biçimini içinde barındırmaktadır. Bu medeniyeti yeniden inşa etmek ise ülkelerimizin ismine “İslam Cumhuriyeti” ibaresi ekleyerek mümkün değildir. İslam medeniyetinin yeniden inşası yeni bir neslin inşası ile mümkündür. Okumayı seven, dünyayı tanıyan, ayrıştırıcı fikirlere kapılmayan, ahlaklı, dinamik, azimli ve idealist bir nesil medeniyetimizi içinde bulunduğu kan dolu çukurdan kurtaracaktır.

Dünya birbirimizin kanını dökerek değişmeyecek. Düşmanlarımız, onları kutsal mekanlarımızda protesto etmekle durmayacak. Kukla yöneticiler, Beytullah’ı işgal etmekle devrilmeyecek. Sivillerin kanı üzerine zafer kazanılamayacak.

Cihat, yalnızca savaş meydanlarında ya da başka ortamlarda kan dökerek yapılmaz. Cihat; ilim tahsil etmektir, bilim üretmektir, adaletli olmaktır, doğruyu söylemektir, kibrini yenip kendini eleştirmektir, insanlara karşı nefret ve kin beslememektir, açları doyurmaktır, açıkta kalanlara el uzatmaktır, akan kanı durdurmaktır; dini, dili, ırkı, rengi ne olursa olsun merhametle muamele etmektir. Müslümanların yapması gereken sözde değil akılda ve kalpte cihattır.